「1950년 외국인등록법」
국 가 ‧ 지 역: 태국 제 정 일: 1950년 11월 3일 최종 개정일: 1954년 10월 4일(일부개정「외국인등록법(제3권)」)
ในพระปรมาภิไธยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหา ภูมิพลอดุลยเดช รังสิต กรมพระชัยนาทนเรนทร ผู้ส าเร็จราชการแทนพระองค์ ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๓ เป็นปีที่ ๕ ในรัชกาลปัจจุบัน โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการ ทะเบียนคนต่างด้าว พระมหากษัตริย์โดยค าแนะน าและยินยอมของ รัฐสภา จึงมีพระบรมราชโองการให้ตรา พระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ 외국인 등록법을 개정하는 것이 타당하다고 판단하여, 현 왕조 5번째 해인 1950년(불기2551년) 11월 3일에 차이낫나렌턴 섭정이 푸미폰아둔야뎃 국왕폐하의 왕명 (王名)으로 하사하셨다. 국왕 폐하께서는 의회의 권고와 승인을 통하여 다음과 같이 법률 을 제정하셨다.
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติการ ทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓”
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นก าหนด สามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป
ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ พระราชบัญญัติการทะเบียน คนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๑ พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ และพระราชบัญญัติการ ทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๔) พุทธศักราช ๒๔๘๓
ในพระราชบัญญัตินี้ “นต่างด้าว” หมายความว่า คนซึ่งไม่มีสัญชาติไทย ตามกฎหมายว่าด้วยสัญชาติ “ใบส าคัญประจ าตัว” หมายความว่า หนังสือ ประจ าตัวของคนต่างด้าว ซึ่งนายทะเบียนได้ออก ให้ตามพระราชบัญญัตินี้ “นายทะเบียน” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่ง รัฐมนตรีแต่งตั้งเพื่อปฏิบัติการตาม พระราชบัญญัตินี้ “เจ้าบ้าน” หมายความถึงบุคคลซึ่งครอบครอง บ้านในฐานะเป็นเจ้าของ ผู้เช่า หรือในฐานะอย่าง อื่นใดก็ตาม ในกรณีที่เจ้าบ้านไม่อยู่ควบคุมบ้านเอง แต่ได้ มอบหมายให้บุคคลใดควบคุมอยู่ ในระหว่างที่ ควบคุมอยู่นั้นให้ถือว่าผู้ควบคุมเท่านั้นเป็นเจ้า บ้าน “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการ ตามพระราชบัญญัตินี้
คนต่างด้าวที่มีอายุตั้งแต่สิบสองปีบริบูรณ์ขึ้นไป ที่ อยู่ในราชอาณาจักร ต้องมีใบส าคัญประจ าตัว
การขอใบส าคัญประจ าตัวให้ท าเป็นเรื่องราว พร้อมด้วยรูปถ่ายสามรูปยื่นต่อนายทะเบียนใน ท้องที่ที่คนต่างด้าวนั้นมีภูมิล าเนา ตามแบบพิมพ์ และวิธีการที่ก าหนดในกฎกระทรวง
คนต่างด้าวที่มีอายุสิบสองปีบริบูรณ์ หรือคนต่าง ด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เป็นคนเข้าเมืองตาม กฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองแล้ว ให้ไปขอ ใบส าคัญประจ าตัวภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่มี อายุสิบสองปีบริบูรณ์ หรือวันที่รับอนุญาตให้เป็น คนเข้าเมือง แล้วแต่กรณี เฉพาะในกรณีหลังให้ แจ้งด้วยว่าได้น าคนต่างด้าวอายุต ่ากว่าสิบสองปี มาด้วยกี่คน ถ้ามี เพื่อนายทะเบียนจะได้จดลงไว้ ในใบส าคัญประจ าตัว
คนสัญชาติไทยผู้เสียไปซึ่งสัญชาติไทยไม่ว่าด้วย เหตุใด ให้ไปขอใบส าคัญประจ าตัวจากนาย ทะเบียนในท้องที่ที่ตนอยู่ภายในสามสิบวัน นับแต่ วันที่ได้รู้หรือควรรู้ว่าตนได้เสียไปซึ่งสัญชาติไทย
เมื่อนายทะเบียนได้ตรวจเรื่องราวขอใบส าคัญ ประจ าตัวเห็นเป็นการถูกต้องแล้ว ให้นายทะเบียน ออกใบส าคัญประจ าตัวให้ ใบส าคัญประจ าตัวให้มีลักษณะ ขนาด และ รายการตามที่ก าหนดในกฎกระทรวงซึ่งอย่างน้อย ให้มีรายการแสดงชื่อ วันเดือนปีเกิด อาชีพ สัญชาติ และที่อยู่ พร้อมด้วยรูปถ่ายของคนต่าง ด้าวนั้น และลงลายมือชื่อนายทะเบียนไว้ด้วย
ใบส าคัญประจ าตัวนั้น ให้มีก าหนดอายุดังนี้ ๑. ชนิดที่หนึ่ง หนึ่งปี ๒. ชนิดที่สอง ห้าปี ทั้งนี้ นับแต่วันออกใบส าคัญประจ าตัวให้ ในการ ขอใบส าคัญประจ าตัว ผู้ขอจะขอรับใบส าคัญ ประจ าตัวชนิดหนึ่งชนิดใดก็ได้
ในการออกใบส าคัญประจ าตัวหรือการต่ออายุ ใบส าคัญประจ าตัว ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตาม อัตราซึ่งก าหนดในกฎกระทรวง แต่ไม่เกินปีละสี่ ร้อยบาท ในการออกใบแทนใบส าคัญประจ าตัวในกรณี ใบส าคัญประจ าตัวช ารุดหรือสูญหาย ให้เรียกเก็บ ค่าธรรมเนียมตามอัตราซึ่งก าหนดในกฎกระทรวง แต่ไม่เกินสองร้อยบาท
คนต่างด้าวคนใดย้ายภูมิล าเนาหรือถิ่นที่อยู่ ให้น า ใบส าคัญประจ าตัวคนต่างด้าวไปแจ้งต่อนาย ทะเบียนท้องที่ที่ตนมีภูมิล าเนาหรือถิ่นที่อยู่เดิม เพื่อจดข้อความลงไว้ในใบส าคัญประจ าตัวคน ต่างด้าวของผู้นั้นก่อนที่จะย้ายไป และให้แจ้งต่อ นายทะเบียนท้องที่ที่เข้าไปอยู่ใหม่ภายในสี่สิบ แปดชั่วโมงนับแต่วันไปถึง แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินกว่า สามสิบวันนับแต่วันแจ้งย้ายไป ในกรณีที่คนต่างด้าวออกนอกเขตจังหวัดที่ตนมี ภูมิล าเนาหรือถิ่นที่อยู่ไปชั่วคราวเกินเจ็ดวัน ต้อง แจ้งต่อนายทะเบียนท้องที่ที่ตนเข้าไปอยู่ชั่วคราว ภายในสี่สิบแปดชั่วโมง นับแต่วันที่ไปถึง การแจ้ง ในกรณีนี้จะไปแจ้งด้วยตนเองหรือแจ้งเป็นหนังสือ ตามแบบที่ก าหนดในกฎกระทรวงก็ได้ ในกรณีที่คนต่างด้าวตาย ให้เจ้าบ้านแห่งบ้านที่ คนต่างด้าวนั้นตายแจ้งต่อนายทะเบียนท้องที่ที่ คนต่างด้าวนั้นตาย ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่ เวลาตาย
ใบส าคัญประจ าตัวของผู้ใดหมดอายุหรือช ารุดใน ส่วนส าคัญหรือสูญหาย ให้แจ้งต่อนายทะเบียน ท้องที่ที่ตนมีภูมิล าเนาหรือถิ่นที่อยู่ภายในเจ็ดวัน นับแต่วันที่หมดอายุหรือทราบว่าช ารุดหรือสูญ หาย เพื่อขอต่ออายุหรือขอใบแทนใบส าคัญ ประจ าตัวใหม่ แล้วแต่กรณี
ผู้มีใบส าคัญประจ าตัว ถ้าได้มีการเปลี่ยนแปลง สัญชาติ หรือเปลี่ยนอาชีพ ชื่อตัว ชื่อรอง หรือชื่อ สกุล ให้น าใบส าคัญประจ าตัวแจ้งต่อนาย ทะเบียนที่ตนมีภูมิล าเนาหรือถิ่นที่อยู่ภายในเจ็ด วัน นับแต่วันเปลี่ยนแปลงดังกล่าวนั้น แล้วแต่ กรณี
ผู้ใดเป็นผู้อนุบาลคนต่างด้าวซึ่งเป็นคนไร้ ความสามารถ หรือเป็นผู้ปกครองหรือผู้แทนโดย ชอบธรรมของคนต่างด้าวซึ่งเป็นผู้เยาว์ที่มีอายุต ่า กว่าสิบหกปีบริบูรณ์ ผู้นั้นมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตาม ความในพระราชบัญญัตินี้เพื่อคนต่างด้าวนั้น
พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่คนต่างด้าว ดังต่อไปนี้ ๑. ผู้เป็นข้าราชการหรือลูกจ้างในรัฐบาลไทย โดย มีหนังสือสัญญาต่อกันตลอดเวลาที่หนังสือ สัญญานั้นมีผลบังคับ ๒. ผู้ซึ่งรัฐบาลต่างประเทศได้แจ้งแก่รัฐบาลว่า เข้ามาในราชการ และครอบครัวของบุคคลที่กล่าว นี้ ตลอดเวลาที่ผู้นั้นอยู่เพื่อปฏิบัติราชการ ๓. ผู้ถือเอกสารเดินทางซึ่งออกให้โดยองค์การ สหประชาชาติและเอกสารนั้นยังสมบูรณ์อยู่ ๔. บุคคลที่ไม่นับเป็นคนเข้าเมืองตามกฎหมายว่า ด้วยคนเข้าเมือง คนต่างด้าวซึ่งได้รับความยกเว้นดังกล่าวข้างต้น ถ้าประสงค์จะขอรับใบส าคัญประจ าตัว ก็ให้ส่งรูป ถ่ายของตนต่อนายทะเบียน และให้นายทะเบียน ออกใบส าคัญประจ าตัวให้ ในกรณีเช่นว่านี้คน ต่างด้าวนั้นไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมและไม่จ าต้อง ปฏิบัติตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่ว่า ด้วยใบส าคัญประจ าตัว
คนต่างด้าวซึ่งต้องมีใบส าคัญประจ าตัว ต้องมี ใบส าคัญประจ าตัวติดตัวหรือเก็บไว้ในลักษณะซึ่ง จะแสดงต่อพนักงานฝ่ายปกครองหรือต ารวจได้ เสมอในเมื่อพนักงานฝ่ ายปกครองหรือต ารวจ เรียกร้องให้แสดง
ใบส าคัญประจ าตัวของผู้ต้องเนรเทศออกนอก ราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยการเนรเทศ หรือของผู้ที่ต้องถูกส่งกลับตามกฎหมายว่าด้วย คนเข้าเมือง หรือของผู้ออกไปนอกราชอาณาจักร เว้นแต่ออกไปชั่วคราวโดยได้รับอนุญาตให้กลับ นั้น ให้เป็นอันเพิกถอนและให้คนต่างด้าวนั้นส่ง ใบส าคัญประจ าตัวคืนนายทะเบียน ใบส าคัญประจ าตัวของคนต่างด้าวที่ตาย ให้ผู้ ครอบครองหรือผู้พบส่งคืนนายทะเบียน
ในเขตหรือกรณีใด ซึ่งรัฐมนตรีเห็นเป็นการสมควร ที่จะผ่อนผันหรือยกเว้นค่าธรรมเนียม หรือการ ปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้ ก็ให้รัฐมนตรีมี อ านาจที่จะผ่อนผันหรือยกเว้นได้ โดยประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา ในกรณีพิเศษเฉพาะรายบุคคล รัฐมนตรีจะผ่อน ผันหรือยกเว้นค่าธรรมเนียม หรือการปฏิบัติตาม พระราชบัญญัตินี้ก็ได้ ตามแต่จะเห็นสมควร
ผู้ใดไม่มีใบส าคัญประจ าตัวตามความในมาตรา ๕ หรือไม่ต่ออายุใบส าคัญประจ าตัวที่หมดอายุ แล้วตามความในมาตรา ๑๓ หรือละเลยไม่ปฏิบัติ ตามความในมาตรา ๗ มีความผิดต้องระวางโทษ ปรับเป็นรายปี ปีละไม่เกินห้าร้อยบาทตลอดเวลา ที่ไม่ปฏิบัติดังกล่าวแล้ว เศษของปีให้นับเป็นหนึ่ง ปี
ผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติตามความในมาตรา ๘ มี ความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท
ผู้ใดละเลยไม่ขอใบแทนใบส าคัญประจ าตัวที่ ช ารุดหรือสูญหายตามความในมาตรา ๑๓ หรือไม่ ปฏิบัติตามความในมาตรา ๑๒ มาตรา ๑๔ มาตรา ๑๗ หรือมาตรา ๑๘ มีความผิดต้องระวาง โทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท
ผู้ใดมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้เพื่อ คนต่างด้าวตามความในมาตรา ๑๕ และผู้นั้น ละเลยไม่ปฏิบัติ มีความผิดต้องระวางโทษตามที่ บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๐ หรือมาตรา ๒๒ แล้วแต่ กรณี ผู้ไร้ความสามารถหรือผู้เยาว์ซึ่งมีอายุต ่ากว่าสิบ หกปีบริบูรณ์ ไม่ต้องรับอาญาในความผิดต่อบท แห่งพระราชบัญญัตินี้ เฉพาะในกรณีที่มีผู้อนุบาล หรือผู้ปกครอง หรือผู้แทนโดยชอบธรรม
ใบส าคัญประจ าตัวของคนต่างด้าวที่มีอยู่แล้ว ก่อนวันใช้บังคับแห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้ได้ ต่อไปจนหมดอายุของใบส าคัญประจ าตัวนั้น
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการ ตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอ านาจออก กฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษา แล้วให้ใช้บังคับได้ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวัน ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ใบส าคัญประจ าตัวของคนต่างด้าวซึ่งมีอยู่แล้ว ก่อนวันใช้บังคับแห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้ได้ ต่อไปจนหมดอายุใบส าคัญประจ าตัวนั้น เว้นแต่ ผู้ใดถือใบส าคัญประจ าตัวชนิดที่ ๒ ตามความใน มาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคน ต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ ผู้นั้นต้องน าเงิน ค่าธรรมเนียมไปช าระเพิ่มเติมให้ครบจ านวน ส าหรับระยะปีต่อไปที่ยังเหลืออยู่ภายหลังวันใช้ บังคับแห่งพระราชบัญญัตินี้ และให้น าความใน มาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคน ต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ มาใช้บังคับแก่กรณี ดังกล่าวนี้
ความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ หากก าหนดโทษ ปรับอย่างเดียว ให้อธิบดีกรมต ารวจหรือผู้แทนมี อ านาจสั่งเปรียบเทียบได้
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการ ตามพระราชบัญญัตินี้
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวัน ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
「1950년 외국인등록법」
국 가 ‧ 지 역: 태국 제 정 일: 1950년 11월 3일 최종 개정일: 1954년 10월 4일(일부개정「외국인등록법(제3권)」)
ในพระปรมาภิไธยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหา ภูมิพลอดุลยเดช รังสิต กรมพระชัยนาทนเรนทร ผู้ส าเร็จราชการแทนพระองค์ ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๓ เป็นปีที่ ๕ ในรัชกาลปัจจุบัน โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการ ทะเบียนคนต่างด้าว พระมหากษัตริย์โดยค าแนะน าและยินยอมของ รัฐสภา จึงมีพระบรมราชโองการให้ตรา พระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ 외국인 등록법을 개정하는 것이 타당하다고 판단하여, 현 왕조 5번째 해인 1950년(불기2551년) 11월 3일에 차이낫나렌턴 섭정이 푸미폰아둔야뎃 국왕폐하의 왕명 (王名)으로 하사하셨다. 국왕 폐하께서는 의회의 권고와 승인을 통하여 다음과 같이 법률 을 제정하셨다.
이 법은 “1950년 외국인등록법” 이라고 칭한다.
이 법은 관보에 게재한 날부터 30일의 기간이 경과한 날에 시 행한다.
「1936년 외국인등록법」, 「1938년 외국인등록법 (제2 권)」, 「1938년 외국인등록법 (제3권) 」 및 「1940년 외국인 등록법」은 폐지한다.
이 법에서 사용하는 용어의 뜻 은 다음과 같다. “외국인”이란 이 국적법에 의거 한 태국 국적을 소유하지 못한 사람을 뜻한다. “신분증명서”란 이 법에 근거하 여등록담당관이 발행한 외국인 의 신분증명 문서를 뜻한다. “등록담당관”란 이 법의 집행을 위하여 장관이 임명한 담당관을 뜻한다. “집주인”이란 소유자, 임차인 또 는 기타 자격으로 집을 점유한 사람을 뜻한다. 집주인이 부재하여 자신의 집을 관리할 수 없으나 다른 사람에 게 관리하도록 위임한 경우에는 그 관리 기간 동안 해당 관리인 을 집주인으로 간주한다. “장관”이란 이 법의 주관자를 뜻한다.
태국 영토 내에 거주하는 만 12 세 이상의 외국인은 신분증명서 가 있어야만 한다.
신분증명서 신청은 부령에서 정 하는 서식 및 방법에 따라 해당 외국인이 거주하는 지역의 등록 담당관에게 사진 3매를 첨부한 신청서를 제출하도록 한다.
만 12세의 외국인 또는 「이민 법」에 의거하여 입국 허가를 받은 외국인은 경우에 따라 12 세가 된 날 또는 이주 허가를 받은 날부터 7일 이내에 신분증 명서를 신청하도록 한다.특히 후자의 경우 만약에 있다면, 신 분증명서에 기재할 수 있도록, 12세 미만의 외국인 몇 명을 동 반했는지 신고하도록 한다.
이유를 불문하고 태국 국적을 상실한 사람은, 자신이 태국 국 적을 상실했다는 사실을 인지한 날부터 30일 이내에, 자신이 거 주하는 지역의 등록담당관에게 신분증명서 발급을 신청한다.
등록담당관이 신분증명서 신청 서를 조사하여 옳은 것이라고 판단하였을 때, 등록담당관이 신분증명서를 발급하도록 한다. 신분증명서는 부령의 규정에 의 한 형태와 크기 및 항목을 갖추 도록 하며 최소한, 사진을 포함 하여 성명, 출생년월일, 직업과 국적 및 등록담당관의 서명란을 갖추도록 한다.
신분증명서의 유효기간은 다음 각 항과 같다. 1. 제1종 1년 2. 제2종 2년 유효기간은 신분증명서를 발행 일부터 산정하도록 한다. 신분증 명서 발급을 신청하는 경우, 신 청자는 어떠한 한 종류의 신분 증명서라도 신청할 수 있다.
신분증명서의 발행이나 유효기 간 연장은 부령의 규정에 따라 수수료를 부과하도록 하나, 연간 400바트를 초과하지 않는다. 신분증명서가 훼손되었거나 분 실된 경우 부령의 규정에 따라 신분증명서 대체 증서를 발행하 는 데 있어서 수수료를 부과하 도록 하나, 200바트를 초과하지 않는다.
거주지 또는 주소지를 이전하는 외국인은, 이전하기 전, 외국인 신분증명서에 해당 내용을 기재 하도록 외국인 신분증명서를 소 지하고 자신의 원 거주지 또는 주소지 관할 등록담당관에게 신 고하고, 도착한 날부터 48시간 이내에 새로 이전한 지역의 등 록담당관에게 신고하도록 한다. 이 때, 이전을 신고한 날부터 30일을 초과하지 않도록 한다. 외국인이 7일을 초과하여 임시 로 자신의 거주지 또는 주소지 를 벗어날 경우, 임시로 체류하 는 지역에 도착한 날부터 48시 간 이내에 해당 지역 등록담당관에게 신고하여야 한다. 이에 해당하는 신고의 경우 직접 신 고하거나 부령에 정한 양식의 문서로 신고할 수도 있다. 외국인이 사망한 경우, 외국인이 사망한 집의 주인이 사망한 지 14시간 이내에, 해당 외국인의 지역 등록담당관에게 신고하도 록 한다.
신분증명서의 유효기간이 만료 되었거나 주요 부분이 훼손되었 거나 또는 분실되었을 경우에는 만료일 또는 훼손이나 분실을 인지한 날부터 7일 이내에 자신 의 거주지 또는 주소지 지역 등 록담당관에게 신고하여 경우에 따라 유효기간의 연장 또는 새 로운 신분증명서 대체 증서를 신청하도록 한다.
신분증명서를 소유한 사람이 만약 국적을 변경하거나 직업 또 는 성명을 변경한다면 해당 변 경을 한 날부터 7일 이내에 신 분증명서를 소지하고 자신의 거 주지 또는 주소지 지역 등록담 당관에게 경우에 따라 해당 변 경 사항을 신고하도록 한다.
금치산자인 외국인의 후견인 또 는 만 16세 미만의 미성년 외국 인의 보호자나 법적대리인인 사 람은 해당 외국인을 위해 이 법 의 내용을 준수할 의무가 있다.
이 법은 다음 각 항의 외국인에 게는 적용하지 않는다. 1. 쌍방계약으로 태국 정부의 공 무원 또는 고용인이 된 사람은 해당 계약서가 효력을 발생하는 기간 동안 2. 외국 정부가 공무로 입국했다 고(태국)정부에 고지한 사람과 그 가족은 그 사람이 공무를 수 행하는 기간 동안 3. 국제연합이 발행한 유효한 여 행증명서를 소지한 사람 4. 입국 관련 법률에 의거한 이 주자로 간주되지 않는 사람 위의 각 항에 해당하는 면제를 받은 외국인이 만약 신분증명서 를 발급받기를 원한다면 자신의 사진을 등록담당관에게 보내도 록 하며, 등록담당관은 신분증명 서를 발행해 주도록 한다. 이와 같은 경우 해당 외국인은 수수 료를 납부할 필요가 없으며 이 법의 신분증명서 관련 부분도 이행할 필요는 없다.
신분증명서가 있어야 하는 외국 인은 행정공무원 또는 경찰관이 제시를 요구했을 때 행정공무원 또는 경찰관에게 제시할 수 있 도록 항상 신분증명서를 소지하 거나 보관하여야 한다.
추방 관련 법률에 의거하여 추 방되어야 하는 사람이나 입국 관련 법률에 의거하여 송환되어 야 하는 사람 또는 재입국 허가 를 받은 임시 출국을 제외한 국 외로 출국하는 사람의 신분증명 서는 취소하도록 하며 해당 외 국인은 등록담당관에게 신분증 명서를 반납하여야 한다. 사망한 외국인의 신분증명서는 관리자 또는 시신을 발견한 사 람이 등록담당관에게 반납하도 록 한다.
장관이 수수료의 경감이나 면제 또는 이 법에 의거한 이행을 완 화 또는 제외하는 것이 타당하 다고 판단하는 어떠한 지역 또 는 경우에는 장관이 관보에 게 재하여 경감이나 완화 또는 면 제나 제외할 권한을 갖도록 한다. 특정인의 경우 장관은 타당하다 고 판단하는 바에 따라 수수료 의 경감이나 면제 또는 이 법에 의거한 이행을 완화 또는 제외 한다.
어떠한 사람이 제5조에 의거한 신분증명서가 없거나 제13조의 내용에 의거하여 유효기간이 만 료된 신분증명서의 기간 연장을 하지 않거나 또는 이 법의 준수 를 소홀히 한다면 이와 같은 불 이행 기간 동안 매년 연간 500 바트 이하의 벌금을 부과하며, 1 년을 채우지 못하는 기간은 1년 으로 간주하도록 한다.
제8조의 내용에 따른 준수를 소 홀히 하는 사람은 500바트 이하 의 벌금을 부과한다.
제13조의 내용에 따른 훼손 또 는 분실 신분증명서의 대체 증 서 신청 또는 제12조, 제14조 또는 제18조의 내용에 따른 이 행을 소홀히 하는 사람은 1,000 바트 이하의 벌금을 부과한다.
제15조에 의거한 외국인을 위해 이 법에 따란 이행하여야 하는 의무가 있고 그 사람이 이행을 소홀히 하면 경우에 따라 제20 조 또는 제22조에 규정한 바에 따라 처벌한다. 금치산자 또는 만 16세 미만 미 성년자는 후견인 또는 보호자나 법적 대리인이 있는 경우에만 이 법의 조항에 대한 잘못으로 인한 형사 처벌을 받지 않아도 된다.
이 법이 발효되기 전 취득한 외국인의 신분증명서는 해당 신분 증명서의 유효기간이 만료될 때 까지 사용할 수 있도록 한다.
내무부 장관이 이 법의 주무자 가 되도록 하며, 이 법의 준수를 위한 부령을 제정할 권한을 갖 도록 한다. 해당 부령은 관보에 게재하였을 때 시행하도록 한다. 부서 육군원수 쁠랙 피분쏭크람 총리
이 법은 관보에 게재한 다음 날 부터 시행하도록 한다.
이 법이 시행되기 전 취득한 외 국인의 신분증명서는 해당 신분 증명서의 유효기간이 만료될 때 까지 사용할 수 있도록 한다. 다 만 「1950년 외국인등록법 」의 제10조 내용에 의거한 제2종의 신분증명서를 소지한 사람은 예 외로 하며 해당자는 이 법이 발 효한 이후의 잔여 기간에 대해 추가 수수료를 납부하여야 한다. 또한 해당 경우에 대해서는 「1950년 외국인등록법 」의 제 13조의 내용을 적용하도록 한 다.
이 법에 따른 위법행위가 만약 벌금형만을 규정한다면 경찰국 장 또는 대리인에게 부과 명령 권을 부여한다.
태국 내무부 장관이 이 법의 주 무자가 되도록 한다.
이 법은 관보에 게재한 다음날 부터 시행하도록 한다.